BAYRAMLAR AFFEDER!

bayram

Bayramlar, kindar büyükler ve anlayışsız ebeveynler…

Bayramlar gün geçtikçe değişiyor diye yakınıyor ya insanlar. Bana sorarsanız bayramlardan önce asıl değişen insanlar…

Etrafımda son 8 bayramdır şahit olduğum bir durum var. Anlamaya çalışmıyorum, düşünmüyorum sadece o an yaşayıp bırakıyorum ama içimi kirletiyor bu olanlar.

Ne mi oluyor?

Koşulsuz sevmesi gereken anneler koşulsuz sevmeyi bırakın, koşullu sevmeyi beceremez hale geliyorlar.

Affetmeyi bir türlü öğrenemeyen yaşlılar, affedilmeyi beklemeyen gençlere rağmen ateş püskürüyorlar.

El öpmeyi geçtim, “bayramın mübarek olsun” ne demek ne saçma bir cümle diyen yeni bir nesil türüyor.

Ben 83 doğumluyum, ne çok yaşlı ne de yeni nesil değilim ama bildiğim şey benim olduğum sezondan mıdır yoksa aileden midir, bayramlar benim için başka…

Ben bir dönem bayramda mendil hediye aldım, bir dönem harçlık, bir dönem sadece şeker topladım ve son olarak ta sevgi topluyorum, hasret gideriyorum, anı biriktiriyorum. Ama işte iş o anı biriktirmeye gelince anılar sahnede tek kişilik stand up gösterisi ile birikmediğinden, birden farklı rol, birden farklı oyuncu gerekiyor ve işte güzel anılar için iyi roller gerekli. Ben de tam bu noktada kirleniyorum. Çünkü artık kimsem ( dikkat edelim kimse demiyorum “kimsem” diyorum ) bayramlaşmayı hatırlamıyor. En azından sevgi veremiyor, telefon çalışıyor, açılıyor yalandan bir cümle “bayramını kutluyorum” ve ardından hop ilk gol! “Bari normal zamanda da arada bir ara”, hop ikinci gol! “Zaten sen hep böylesin ben Ayşe teyzenle görüşmüyorum ama sen beni ezip görüşüyorsun”… dıt dıt dıt dıt…

Telefon kapanır! Vicdansız taraf; koşullu sevmeyi bile beceremeyen hala söylenmektedir, vicdanlı taraf; sadece aile olmayı en azından bayramlarda yaşayabilseydik der ve ağlar. Perde kapanır!

Şimdi ben çocukken iki bayram yaşardım, biri arefe günü, çok kıymetlidir benim için arefe günleri… Çünkü babam ( yapabildiği zamanlarda ) bize yeni elbiseler alırdı ve mutlaka her şeyden iki tane olurdu sebebi benim bir de küçük cadım var. Annemde bizi arefe gününden harika bir şekilde banyo yaptırırdı. Ve ben o suyla temizlenmeye, arınmaya inanırdım, kötülüklerin, sıkıntıların gittiğine inanırdım.

Diğeri bayram sabahı, çok erken annemin ciyak ciyak sesi ile uyandırılırdık, her seferinde neredeyse namazı kaçıran ama bize sıcak taze ekmek almayı unutmayan babamı kapıda karşılardık, ciciler giyilmiş vaziyette… Ardından uzun ve zorlu otobüs yolculukları yapılır ama anneanne ve babaanne evine gidilirdi, çok güzeldi.

Benim için bayramlar aynı zamanda herkesin eşit olduğunu düşündüğüm zamanlardı. Herkes yer, herkes yeni giyer, herkes gezmeye gider, işte ne bilim günlük hayatta herkesin yapamayacağını düşündüğüm ne varsa bayramda herkes yapabilirdi sanki…

Bu yıl 30 olmuşken hazır bu yaşım için tanrıdan bir sonraki bayramlarımı böyle istiyorum:

* Büyüklerin sevgi, şefkat dağıttığı, küçüklerin sevgiye doyduğu, aile bireylerinin sıkı sıkı bağlarla bir arada olduğu bayramlar yaşayacağım aile kurmak istiyorum.

* Özel bayram yemekleri yapabildiğim ve herkesin bu tatları unutmayacağı yılda bir kere yenmesine rağmen bütün bir yıl konuşulduğu bayramlar diliyorum.

* Tarih tekerrür edecekse tüm iyi tarihler bir araya toplanıp tekerrür ettiği ömür diliyorum.

Herkesin bayramını en içten dileklerimle mübarekliyorum 🙂

Bayramınız; şen kahkahaların, bol yemeklerin, küçük büyük tüm sevdiklerinizin bir arada olsun!

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*