Yolun yarısına 1 kala!

Bugün benim doğum günüm. Yıllardır çeşitli doğum günü yazıları yazdım. Birçoğunda hüzünlerimi, acılarımı, hatalarımı anlatıp durmuşum. Tabiki güzel şeylerden de bahsetmişim ve dilek dilemeyi de es geçmemişim.

Ama bu sene bambaşka benim için. Yolun yarısına 1 kaldığı için değil. İlk defa bambaşka bir yaşam kurduğum için.

Yaşadıklarıma hiç isyan etmeden kabul etmeyi öğrendiğim için.

Herkesi herşeyi affetmeyi başarabildiğim için.

Öfkemi yenip, kızgınlıklarımla yüzleştiğim, kırgınlıklarıma bile şükrettiğim için.

Hatalarımı sevdiğim, günahlarıma tövbe ettiğim için.

2017 ocak ayında bir valizle kaplumbağa misali bir yaşama doğru çıktığım bu yolculuğu deneyimledim, evcimenliğimin ağır basması, doğmadığım ama doyduğum yerde yeniden ama sıfırdan olmayan her şeyimle, günahımla sevabımla görüntüsü küçük benim için kocaman bir evde yeni bir dünya kurdum bu şehirde.

Kurduğum bu dünyada her şeyi çok hızlı yaşadım, yasımı, gözyaşımı, sevinci, aşkı ve her şey artık bir deneyimden ibaret sözünü dilimle zikrettiğim bir yaşımı tamamladım.

Korkularımdan kaçıp geldiğim bu şehirde başka yeni korkular tattım. İnsanlarını hem çok sevdim hem çok yalnız kaldım.

İstanbul’u bana unutturan bu şehirde şimdi ne yalnızım ne kalabalık. Çünkü burada bireysel yaşamı öğrendim ben.

Yeni yaşıma yeni evimde, yeni hayatımda ve yeni insanlarımla girdim.

Her yeni yaşımda olduğu gibi bu yaşımda da çok şanslı olduğuma inanıyorum. Şanslıyım çünkü; daha şehire ilk ayak basıp bir iş görüşmesine gittiğim minibüs şoförünün senin için hayırlısı ise o olsun dediği iş görüşmelerine gittim, hiç tanımadığım bir adama “merhaba işe ihtiyacım var” yazdığımda bana hemen dönüş yapıp yer yurt bilmediğim için onca yolu katedip iş görüşmesine benim bulunduğum alana kadar gelen ve kendisinin yardımcı olamayacağını ama çok mutlu olacağın bir yere göndereceğim” dediğini duydum, benim için hayırlı olan yeri bulmuş elimden geldiğince, dilim döndüğünce anlatmıştım durumu, kabul gördü. Bitti mi şans bitmez, bitmedi. Bu şans silsilesi öylece devam etti. Gece canımın istediğini sabah masamda bulacak, her gördüğü yerde kızacak çok şeyi olmasına rağmen sarılarak kızgınlığını sevgisi ile yer değiştirecek insanlar tanıdım. Tabi kimine göre şanssızlık diye adlandırılan şeyler de yaşadım. Ama onlar bile benim için şanstı. Bu şehre gelirken kardan bir kadındım ben, herkese soğuk olan. Çünkü artık olanın 1 olmayanın 1000 hayra vesile olduğunu bilecek kadar büyümüştüm.

Hayatıma giren iyi kötü herkese teşekkür ediyorum. Sizler sayesinde büyüdüm ben. Sizler sayesinde hayatı deneyimleye deneyimleye geldim bu günlere.

Bu doğum günümde kim varsa kalbini kırdığım affetmelerini istiyorum. Kim kalbimi kırdıysada affediyorum. Herkes hakkını helal etsin, benim tüm canlılara bütün haklarım helaldir çünkü.

O zaman bir dilek dileyip kutlayayım doğum günümü.

Allah’ım her şey ya nasip, her şeyin hayırlısını ver, sağlık, huzur, mutluluk ben ve çemberimde bulunan herkesimin yüreğini doldursun, şansım her daim devam etsin ve bana dokunan herkese de bulaşsın, bu gece kim ne dua ediyor, dilek diliyorsa hayırlı olanları kabul et beni de içinden ayırma!

İyi ki doğdum, iyi ki yaptın beni babacım, iyi ki doğurdun beni annecim. Seviyorum sizi…

Bir sonraki yaşımda görüşmek üzere.

2 yorum

  1. Doğum günün kutlu olsun Nunu! İyi ki doğdun, bir sonraki yaşın için yazdığın yazıya da yorum yapmam dileğiyle ehehe 🙂

  2. Şans eseri Linkedin’de yollarımız kesişmiş. Merhaba!
    Proje kelimesinde arama yaptığımda karşıma çıktınız. “Projeler benim işim”.
    Merak ettim ve yolum bu blog’a düştü.
    Geçmiş doğum gününüz kutlu olsun, eminim gerçek ve sanal tüm arkadaşlarınız “sağlık, mutluluk, huzur, para, aşk, zengin koca vs. vs.” gibi birçok dileklerini sunmuşlardır. Ben size bol adrenalin ve hızlı ama ayakları yere basan bir yaşam dilemek istiyorum. 2011’deki “İşte benim en kısa sürede istediklerim” yazınızdan anladığım bunun tam tersi bir insan olduğunuz, ama olsun. Sizi tanımayan bir insandan pozitif bir dilek olarak algılayın lütfen.
    Ne tür projelerle ilgilendiğinizi bilmek isterim, belki bir beyin fırtınası yaparız ortak ilgi alanlarımızda.
    Bir gün, bir yerlerde, bir şekilde görüşmek dileklerimle.
    Not: Yolun yarısı hiç gelmiyor, inanın. Ben bile gelmedim yarısına! 😉

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*