Şaka diye başladık, gülmek yerine ağladık

SAKA DİYE BASLADIKSeni kimler aldı, kimler öpüyor seni…

Sezen Aksu dinleyin lütfen…

Öyle bir yola girdim ki son yol arkadaşımı da yolun kıyısında bıraktım ve devam ediyorum…

Artık tamamen SOLO’yum…

Son 7 sene içinde öyle şeyler yaşadım ki her biri bir dönem, bir geçiş, bir şekilde büyüme şekli oldu benim için… Ama 7 yıl önce bir ölümle başlayan bu büyüme şeklinin daha 2. olayını yaşarken anlamıştım ki bu en son değildi, en büyükte değil de… Bunun bir şekilde ummadığım yerden, zamandan ve kişiden devam edeceğini biliyordum. Canım hem daha çok yanacaktı hem de hiç yanmayacaktı…

İnsan bir aileye sahip olduğunu bildiğinde her daim güvende olduğunu sanıyor. Çünkü yüzyıllardır bize “herkes gider ama ailen kalır” sözlerini aşıladılar ve bu nedenledir ki ailenin “anne – baba – kardeş” olduğunu sanırız.

Oysa daha önceki yazılarımda da dile getirmiştim ben… Toplama aileler var tanıdığım ve birçok biyolojik aileden daha kuvvetli bağlarla birbirine bağlanmış, neredeyse sevgilerinden gemi düğümü yapmışlar…

İşte ben 7 yıl önce KAYBETME hikâyesine başladığımda, ilk kaybım bana göre anormal acı veren ve haksız bir kayıptı, soğuk bir mermer üstünde senden bir parçanın uzanması ne kadar haklı gelebilirdi ki zaten, buz kesmiş bir yanağı öpmek nasıl kalbinde sıcaklık bırakabilirdi ki…

İşte bundan mıdır nedir? Ben o günden bu yana hiç öyle bir soğuk görmedim, tanımlamam mümkün değil, buz bile değil… Ama o soğukluk bende tüm bağlarımı çözme hissi yarattı. Ve ben zaman zaman bu bağı hafif hafif gevşetmeye başladım, ilk yılın hemen ardından 2 yıl geçti ve 2. bağda koptu, yolculuk 4’tü 3 kalmıştı, 3 te gitti 2 kaldı…

Kırgın ya da kızgın değildim ama okuduğum kitaplara bakarsak birine ve yaptıklarına karşı hiçbir duygu beslemiyorsam asıl o zaman kötü demekti. Bundan dolayı da kafam karışıktı, bir şey hissetmemem iyi mi? Kötü mü?

Şimdi küçük bir rüzgar esti, aslında sadece bir deneme rüzgarıydı. Bir anda kasırgaya döndü ve son yol arkadaşımı da ilk sağda indirmek zorunda kaldım. Artık toplama ailemi kurma zamanı geldi sanırım. Bu olayın buna işaret olduğuna inanıyorum.

Belki de derin bir nefes alıp daha yalnız ama daha güzel devam etmeliyim bu yola…

Ben çok masallar yazdım ve oynadım, her seferinde bir kurt geldi ve masalımı bozdu, işte benim son yol arkadaşım da o kurta izin verdi ve onunla yazdığım bu masalda böylece sona erdi. Çok garip üzülmüyorum, kırgın değilim, ama saygısızlık sanırım her daim keskin uçlu bıçaklarla yolumu çizmeme sebep olacak.

Ben çok iyi biri olsam da neticede duyguları olan ve hata yapabilme payı olan bir canlıyım. Bir şakayla başlayan bu hikaye acı bir gerçekle bitmemeliydi…

“Şimdi tak sepeti koluna, herkes kendi yoluna” cümlesi oturdu mu bize, hem de cuk!

Mesaj:
Asla kimseyi kendinizden saymayın, canınızın bir parçası dahi olsa!

Bugünkü dileğim;
Yalnız yürümeye karar verdiğim bu yolda beni hiç yalnız bırakma Allah’ım…

Ne zaman mutlu oluruz?
Bağımsızlığı hazmedip yaşamayı becerdiğimiz zaman!

Şans ve Huzur benimle ol!

13 yorum

  1. nuran hanım geçen gün bi söz okudum c.bukowski der ki” sevmeyi falan değil yalnızlığı öğren,çünkü en çok ona ihtiyacın olacak”
    acı ama sanırım gerçek şu ki yalnızız hepimiz çokk yalnızız aslında…

  2. hayat…acısıyla tatlısıyla yaşıyoruz…
    benim hayatta mutlu olmam için şuan çok sebebim var…oğlum var beni seven ve çok sevdiğim bir eşim var..ailem var..annem babam…yolum kalabalık…yürüyoruz doğru kabul ettiğim yolda…
    şimdi böle..
    sonra…
    .ne olur bilemem..yola nasıl devam ederim nelerle karşılaşırım bilemem…
    keşkelerle dolu bir hayarım olsun da istemem…
    ama hayat acısıyla tatlısıyla yaşıyoruz..bazen düşerek….tökezleyerek..ama yürüyoruz…
    hayatta herkese bol şans…:)))
    yazınız gerçekten çok güzel etkileyici….hayat yolunda hep mutlu olmanız dileğiyle:)))

  3. Canım benim ne kadar güzel yazmışsın okurken kendimi buldum.Haklısın ben en çok insanları kendimden saydığım için üzülmüşümdür…Bağımsızlık tam benlik ruhum gevşiyor 🙂 3 yıldır bağımsızlığıda unuttum…öpüyorum seni kendine iyi bak sarı şeker…

  4. Şans ve Huzur hep seninle olsun. Zaman zaman yanlızlık güzeldir. insanın kendisini dinlemesi için zaman yaratır. Ama zaman zaman; öle uzamadan; her zaman yanlızlık da olmaz 😀 belki bana göre değil yanlızlık… ben isterim ki şu hayatta yanlız kimse kalmasın. herkesin dayanacağı, güveneceği biri hep olsun…..

    öpüyorum seni….

  5. Düştüğünde YANINDA olan değil kalkman için EL UZATAN dosttur. Unutma KÖTÜ günde katkısı olmayanın iYi günde hissesi yoktur!!!!!!

  6. geçmişe teşekkürler …. belkide gelecekde olacak yada olan güzel şeylere sebepler.. senin sen olmana sebepler büyümeneeeee….

    şebnem ferah artık kısa cümleler kuruyorummm dinlee derimmmmmmm sarışınımmmmm

    veeeee yalnızız zaten kalabalıklarda ama hep mutlu huzurluyuzzzz sahteliklerle olmakdansaaaa

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*