Çocukluğumdan buyana ezbere bildiğim ve içimde fırtınalar koparak okuduğum bu şiir…
Bugün metrodan tam indim ve saygı duruşu anonsu yapıldı ve birtakım insanlar durdu, ne yazık ki herkes durdu diyemiyorum, çünkü 1 dk’sı bile olmayan insanlar var artık aramızda…
Bugün daha iyi anladım hiçbir şey için acele etmeye gerek olmadığını, önemli olan her şeyi zamanından yapmak değil doğru yapabilmek, bilinçli yapabilmek, değerleri yitirmeden yapabilmek…
saat9’u 5 gece
Atam Dolmabahçe’de
Gözlerini kapamış
Bütün Dünya Ağlamış
Doktor Doktor Kalksana
Lambaları Yaksana
Atam Elden Gidiyor Çaresine Baksana
Uzun, Uzun Kavaklar
Dökülüyor Yapraklar
Ben Atam’a Doymadım
Doysun Kara Topraklar
emine kanak
11 Kasım, 2011MALESEF O 1 DAKİKALIK SAYGI DURUŞUNDA BULUNMADIKLARI GBİ DURANLARLADA DALGA GEÇENLER VAR NURANIM
İsmi Lazım Değil..
5 Ocak, 2012Öncelikle şiiri bende biliyorum ama son dört cümleyi ilk kez senden duydum.. Senin o 10 Kasım anını yaşadığın zaman bende Kadıköydeydim sirenler çaldı ilk önce farkedemedim ve anlam veremedim, insanlar oldukları yerde kalakaldılar, bende durdum hemen hatırladım Atamı, ağlayan tatlı bir teyze gördüm kucağında kahverengi bir kedi vardı bir yandan birşeyler konuşuyordu kendi kendine. içimi anlamsız bir mutluluk kapladı, sirenler devam ederken yaşadığım sessizlik hazzını anlatamam, hiçbir insan sesi yoktu, büyük çınar ağacının yapraklarının sesini duyabiliyordum ve senin olduğun ortamın aksine hareket eden tek canlı önce ağaçlar sonra hayvanlardı. Kadıköy bambaşka bir yer doğasında davet var. Beklerim…Bu arada 10 Kasımda açılmış bir yazıya 5 Ocakta yorum yazmakta denenmeli, güzel oluyor…
hanife şahin
17 Ocak, 2012sayın ismi lazım değil nuranın dediği gibi bir dakikası olmayan yada saygı duymayan insan sayısı azınsanacak gibi değil.. yanlız sizin bulduğunuz da çözüm değil ATA ya saygıyı sadece kadıköy de değil heryerde görmek ve hissetmek lazım….
ayrıca isminizi vermemenizede bir anlam verebilmiş değilim.