Ayağımda kırmızı pabuçlarımın olduğu günlerde kafamda kırmızı düşler, kalbimde de kırmızı ateşler vardı…
Heyecanlı, çocuksuydum…
Korkmaz, düşünmez hızlı hareket ederdim…
Derken günlerden biri “kırmızı pabuçlar çirkin” dedi, inandım ona, gözüme o an itibari ile öyle çirkin geldilerki. Oysa unutmuşum kaç kış kaç yaz beraber geçirdiğimizi, beni nasıl mutlu ettiği kırmızı etekli günlerimi…
Attım, kurtuldum onlardan.
Meğer atmamalıymışım, onlar benim ayağıma giydiğimde sadece üzerinde yürüdüğüm kırmızı pabuçlarım değilmiş…
Onlar benim üzerinde uçtuğum kırmızı düşlerimmiş…
İşte böyle şu günlerde anladım ki ne varsa bir zaman benim olan sadece BEĞENİLMEDİ diye değiştirdiğim özlüyorum ESKİLERİ…
Kırmızı pabuçlarımı, çocuksu hallerimi, sürekli gülen yüzümü…
Ne zaman mutlu oluruz?
Kendimizi kimse için revize etmeden yaşamayı becerdiğimiz zaman!
Kırmızı düşlerle yaşamanız dileğiyle…
cansu
18 Şubat, 2012bırılerı gelır senın daha önce sevdıklerın ıcın bıseyler der ve oan senı o kısıler mutlu ettıgı ıcın oan ınanıır ve bızı kendı tercıhlerımızın mutlu ettıgını anlayamayız bıseylerden vazgecerken mal olarak degılde hangı duygudan vazgectıgımızı dusunebılsek
NURAN BAŞYURT
27 Şubat, 2012Hım anladığım sözleriniz TECRÜBE ile sabit! 😀
gg_0909@hotmail.com
29 Mart, 2012işde bu yazıı süperrrrrr……belkide bu yuzedn cok yıpranıo ilişkiler insanlar oldugu gibi kabullenmekdense değiştirmeye calışmak sürekliii……..sen nasıl mutluysan öyle mutlu olacak birininnnn hayatında olması dileğiyle kuzummm
gülşah kaplan
29 Mart, 2012ahhh mail adreimle yazmışım nuranım 🙂