Hayatım boyunca kazanmak için uğraştım, ama her kazandığımda tek bir şey kaybediyordum oysa oda en önemlisiymiş zaten. Kazandıkça kaybettiğim şey zamandı!
Ben bu uzun maratonlu yol serüveninde çok şey kazandım çok zaman kaybettim.
Ama insanlar tanıdım korkaklardı bana her zaman cesur olmanın şart olmadığını öğrettiler.
Alışkanlıklar kazandım her zaman kuralların şart olmadığını anlatan.
Akli baki düşünmeyi öğrettiğin günden beri ben içimdeki çocuğu uyutmuştum. Oysa şimdi öyle bir hesaplaşma yaşıyorum ki kendimle, kendime geriye veremeyeceğim o kadar çok şey biriktirmişim ki…
Giden zamanlarım mesela…
Ama içimdeki çocuğu yeniden uyandırabilirim, tekrar en başa dönemem ama yeni bir başlangıç zamanı ve yeri var edebilirim.
En azından bunca kaybettiklerim arasında kazandığım daha doğrusu aslında hep içimde olan ama bir türlü fark edemediğim bir şeyi fark ettim.
“Allah” bana yetiyor!
Şimdi zaman benim için yeni başladı. hem de daha güçlü, ayakları daha sağlam yere basıyor, üstelik daha eğlenceli çünkü hayat kısa!
Hayallerimden vazgeçmedim onların hepsini rabbime emanet ettim, ederken de hayallerimin içindeki isimleri bir bir sildim, çünkü emanet ettiğim o hayalleri bana çok daha güzel isimlerle yazacaktır biliyorum.
Yeni hayatım için “Allah de ötesini bırak” isimli kitaptan edindiğim bir dua var onu okudum! Amin!
Ne Düşünüyorsunuz?